Kual - Lotus Şarkı Sözleri

Yanıyor dünyam kavrulmuş gibi, kanıyor içimdeki kasvet tan yeri.
Durduramazsın, susturamazsın; gözleri kan, bir de ortası tam deli.
Gel bunu anlat, bahtıma kahrolur; dert dolu kadehime tekmeyi vurur o.
Gökyüzü tuvalim Van Gogh'dan, bir de fırçası elimde, renk katsam.

Sallanıyorken tahtı bu kurdun, içimdeki nefret Sibirya kurdu.
Aslanın ağzına pay bir de, buyrun; kaçtı mı iştahın, ölüm de buydu.
Önünde duydum, çehreme yapışır bu izlerin özlemi, önünde boğulur.
Gizlenir ellerime yapışan kirleri, boynuma halat bu cehennemi doğurur (gel).

Elimde tırpan, gözümde kan var; bahçesi lotus, ona dilinde sırlar.
Ebedi yanacak tüm gençliğim bir de, zamanı yoksa da önünde yollar.
Ölümde yollar yok, kaçacak yerin; sırtıma kanat bu semayı zorlar.
Yakıldı ateş ve asıldı düşes, bu lanetim üstüne dünyayı sallar.

Kaldır yüzünü de kendin gör, bir de pisliğe bulaşmış tam nankör.
Kalbimin üstüne taş bas, göm. Bu da benden sana; taç al, bak kör.
Aurası siyah, bir de kapşonu çek hadi; yüzlere korku bu, içinde tek.
Feyz alıyorken cezadan, ek buna; pesimist Sago-Key tarzım yek.

Simsiyah her yer, kaybolur elçi; zevali bu boynuna, tantana rapçi.
Flow'unu kes, bu da İzmir'den; bak, Cumhuriyet semtim Nergis'ten.
İçimdeki nefret dehlizden bir de; kaçsana korkak, sen gizlen.
Ölümüne yarışır, içimde hırs var; içinde hız, bu da 180.

Yanıyor dünyam kavrulmuş gibi, kanıyor içimdeki kasvet tan yeri.
Durduramazsın, susturamazsın; gözleri kan, bir de ortası tam deli.

Gel bunu anlat, bahtıma kahrolur; dert dolu kadehime tekmeyi vurur o.
Gökyüzü tuvalim Van Gogh'dan, bir de fırçası elimde, renk katsam.

Hilkat garibesi tipler (WOW), gel bir de gör beni yüksekten.
Dilimde pas, bu da içinde kas; koş dibe, kör seni tümsekten.
Dönüyor dünyam, var etsen bir de; rap benim içimde x eksen.
Bir de külfetsen sen, siyahına boyanır; meclisim ala, bu vur, teksen.

Bak, bir de koş sen; ruhun boş, bir de çemberin içindeki tarzım hoş bana.
Gökyüzü ışığım, farkın loş; tut beni, çek dibe; kastın boş.
Dur, daha sürecek nesnelliğim; bir de görsene, içinde bes belliyim.
Birde fırtına olur bu sessizliğim; lâl ruhuma karışır, gülmez miyim?

Korkusu yaratabilir gözünde sanrı; bu, içinde kaygı ve yukarıda Tanrı.
Bir hışımla kaçtın, kışında kaldı; bu sokağa aşık, ayazda kaldı.
Elimde kaldı bu son güllerim; benim son günleri gibi, evimde barkı.
Dilimde yankı bu son sözler sana; önümde vezir ve elimde kartım.

İdama çekilir kurduğum düşlerim; kurgusu kayıp, bir müşteki düş yerim.
Düşmeli, görmedim; düşmanım tanık, bir mülteci kampımı toplama nefretim.
"İslamic Force'dan Canlardır" bas; beat'teki tank benim, şahlandır.
Kalk, şeytana ruhunu sen sattın; yak yaşamına kibrit ben çaktım (hah).

Yanıyor dünyam kavrulmuş gibi, kanıyor içimdeki kasvet tan yeri.
Durduramazsın, susturamazsın; gözleri kan, bir de ortası tam deli.
Gel bunu anlat, bahtıma kahrolur; dert dolu kadehime tekmeyi vurur o.
Gökyüzü tuvalim Van Gogh'dan, bir de fırçası elimde, renk katsam.